"... pierwsze lata pozostawiają niezatarty ślad, warunkujący przebieg dorosłego życia; powstałe w początkowej fazie uszkodzenia mogą być odwracalne, niektóre ze straconych możliwości uda się nadrobić później, a przebieg dorosłego życia nie jest bezwzględnie warunkowany wczesnymi doświadczeniami. Pierwsze lata życia mają kapitalne znaczenie dlatego, że szkody powstałe na tym etapie życia mogą odbić się bardzo negatywnie na perspektywach życiowych dziecka. Nadrabianie straconych możliwości oznacza  często konieczność szeroko zakrojonej interwencji w późniejszym życiu. Stymulacja w najwcześniejszym okresie życia daje solidną podstawę, na której budowany jest dalszy rozwój"

Shonkoff & Phillips
Handbook of Early Childhood Intervention

 

Wczesna interwencja obejmuje wielospecjalistyczne oddziaływania leczniczo-rehabilitacyjne i terapeutyczne oraz diagnostyczne, podjęte w stosunku do dziecka i jego rodziny. Mają na celu jak najszybsze wykrycie trudności rozwojowych i minimalizowanie ich tak, aby dziecko uzyskało możliwie najlepszy dla niego rozwój w sferze ruchowej, intelektualnej, emocjonalnej i społecznej.

Wczesny okres życia to wyjątkowy czas, w którym rozwój ruchowy jest ściśle połączony z pozostałymi sferami rozwoju, stąd w okresie wczesnego dzieciństwa często mówi się o rozwoju psychoruchowym. Właściwa i kompleksowa ocena rozwoju jest możliwa przy współpracy specjalistów: lekarzy, fizjoterapeutów, psychologów, logopedów i pedagogów specjalnych.

 

Wczesna Interwencja - co Nas wyróżnia ?

  • Wczesna pomoc celem jest jak najszybsze (od pierwszych dni życia lub od zauważenia niepokojących objawów) podjęcie stymulacji rozwoju dziecka, kompensacja deficytów. Jak najwcześniejsze pojęcie odpowiedniego wsparcia jest najskuteczniejszym krokiem do uzyskania poprawy. Dzięki wyjątkowej plastyczności centralnego układu nerwowego u najmłodszych dzieci efektywność terapii jest najwyższa. Istotnym czynnikiem jest również zaangażowanie rodzica w proces terapeutyczny.

  • Praca zespołowa (wielodyscyplinarność) - nad procesem terapeutycznym dziecka czuwa wielospecjalistyczny zespół terapeutyczny, który stanowią lekarze, fizjoterapeuci, psychologowie, logopedzi i pedagodzy specjalni. Całościowe podejście umożliwia analizę rozwoju psychoruchowego dziecka w ścisłe powiązanych ze sobą obszarach: motorycznym, poznawczym, komunikacji, emocjonalno-społecznym. Szczegółowa ocena dziecka we wszystkich obszarach rozwoju oraz opracowanie spójnego wieloprofilowego programu rehabilitacji i terapii wykracza poza kompetencje jednego specjalisty.

  • Kompleksowość - to spójna współpraca specjalistów różnych dziedzin w zakresie postępowania diagnostycznego i rehabilitacyjnego. Zapewnienie kompleksowości świadczeń warunkuje poprawę funkcjonowania dziecka oraz lepszą jakość życia rodziny.

  • Ciągłość - stałe monitorowanie rozwoju dziecka, ciągła rehabilitacja i terapia, okresowe aktualizowanie diagnozy w połączeniu z modyfikowaniem indywidualnego programu terapeutycznego w zależności od zmieniających się potrzeb zdrowotnych i rozwojowych dziecka. Zdiagnozowane ciężkie zaburzenia rozwojowe u małego dziecka cechuje zmienność obrazu klinicznego wynikająca z procesu dojrzewania OUN oraz stopniowego ujawniania się wtórnych zaburzeń w kolejnych fazach rozwoju. Na przykład podejrzenia nieprawidłowości u miesięcznego dziecka, po upływie kilku miesięcy nie potwierdzają się i jego wszystkie funkcje osiągają odpowiadający normom wiekowym poziom. Może zaistnieć też sytuacja odwrotna - wraz z rozwojem funkcji ujawniają się deficyty, ponieważ w chwili badania uszkodzone obszary mózgu mogą być jeszcze "funkcjonalnie uśpione". Dlatego też diagnoza w przypadku małych dzieci z zaburzeniami rozwoju psychoruchowego jest procesem i musi być ponawiana. Proces rehabilitacji i terapii wymaga więc ciągłego, systematycznego i konsekwentnego monitorowania czynności rehabilitacyjnych i terapeutycznych

  • Wysokospecjalistyczny zespół - to zespół specjalistów z różnych dziedzin: rehabilitacji ruchowej, neurologii, pediatrii, fizjoterapii, psychologii, logopedii, pedagogiki specjalnej posiadający kompetencje z zakresu diagnozy i rehabilitacji małego dziecka o zaburzonym rozwoju psychomotorycznym (w tym niepełnosprawnym) i jego rodziną, udokumentowane doświadczenie w pracy z dziećmi, w szczególności w wieku 0-3 lata.

  • Kompleksowa diagnoza - rozpoznanie kliniczne oraz ocena funkcjonowania dziecka w obszarach rozwojowych dokonywana przez specjalistów różnych dziedzin w sposób spójny i całościowy. Ocena rozwoju dziecka ma charakter diagnozy umiejętności funkcjonalnych, której zadaniem jest szczegółowe określenie poziomu funkcjonowania dziecka, obszarów kluczowych w rehabilitacji, mocnych i słabych stron dziecka. Podstawę stanowią schematy rozwojowe, które przedstawiają, zgodnie z prawami ontogenezy, zachowania typowe dla funkcjonowania dziecka prawidłowo rozwijającego się.

  • Indywidualny Program Terapeutyczny - zestaw indywidualnie dobranych do dziecka działań (porad) rehabilitacyjnych i terapeutycznych realizowanych przez poszczególnych specjalistów, określonych na podstawie kompleksowej diagnozy, Zawiera cele terapeutyczne, zasady postepowania rehabilitacyjnego i terapeutycznego z dzieckiem, zakres, częstotliwość, czas, formy realizacji zajęć. Program jest jeden i ustalany jest razem przez zespół specjalistów.